Created on 2021-03-06 23:44
Published on 2021-03-06 23:45
Beni bir yükten kurtarmak için yardım edeceksin.
Sana minnet etmemi bekleyerek, yeni bir yük altına sokacaksın.
Manevi olunca yük ortadan kalkmış mı oluyor?
Amaç özgürleştirmek mi?
Yük değiştirmek mi?
İnsanların bir yükünü almak için yaptığınız şeyler karşılığında "minnet" bekliyorsanız yaptığınız işler "iyilik" olmuyor.
“Borç değiştirme” oluyor.
Geçici borcu olan birini kalıcı borç (minnet) altına sokmak oluyor.
Size borçlu (minnet) olmadığında nankör demeniz ise tam şerefsizlik oluyor.
Sözlük anlamlarından da açıkça belli oluyor.
Minnet, iyiliği öldüren bir kavramdır.
Nankör, iyiliğin öldüğünü kanıtlayan bir kavramdır.
İyilik: Karşılık beklenilmeden yapılan yardım,
Minnet: Yapılan bir iyiliğe karşı kendini borçlu sayma
Nankör: İyilik bilmez
Seks tapulama ilişkilerinizde yani seks yaptığınız hayat arkadaşlığı (!) arzunuzda da kafanız böyle çalışıyor.
"Yüklerimden kurtulayım. Ortak olsun sıkıntılarıma".
Aldığınız yeni yükleri umursamıyorsunuz.
Yaptığınız şey karşılığında minnet beklemek, kendinize hakarettir.
Yaptığınıza hakarettir.
Karşıdakine işkencedir.
Karşılığında manevi haz almak > Karşılığında para almak.
Karşılığında manevi borç altına sokmak > Karşılığında maddi borç altına sokmak
Kısaca: Manevi borç altına sokanlar (minnet bekleyenler. Beklemediğini iddia edip, görmediği zaman nankör olarak düşünenler):
İğrençsiniz.
Tefeciler bile sizden çok daha doğru.
En azından borç ve faizi belli.
Sizde son yok. Ömür boyu borçlu kalacağız size.
İstediğiniz kadar, ben istemedim ki, diye düşünün.
Tavrınızla gerçekten istemediğinizi belli etmediğiniz sürece, “istemem. yan cebime koy” tavrını sunuyorsunuz.
İyilik yapacaksınız kendinizi “POSTACI” olarak düşünmelisiniz.
İyi insan olarak değil. Lütufkar olarak değil.
Sadece o anda sizde olan bir şeyi, adresine teslim ettiniz.
Karşıdakinin de bundan emin olmasını sağlayacaksınız.
O kadar.